Cumartesi

26.8 °

Pazar

28.9 °

Pazartesi

26.9 °

  • BIST 100

    2.554%0,43
  • DOLAR

    16,8806% -2,72
  • EURO

    17,8246% -2,48
  • GRAM ALTIN

    987,71% -2,77
  • Ç. ALTIN

    1629,7215% -2,77

Şevket KASAP


Kırım Tatarlarının Sürgününü Lanetliyoruz

On sekiz mayıs bin dokuz yüz kırk dört, ikinci dünya savaşı sonunda zafer sarhoşu stalin, bütün Türk dünyasını etkileyen, azınlık Türk halklarını öz vatanından koparıp, asyanın en ücra köşelerine SÜRGÜN etti.


Bu sürgün esnasında yuz binlerce Türk tren yollarında öldü.

Başta mensubu olduğum Kırım Tatar ve Edige (çerkes) Çeçen, Kazan Tatarı sürgün yolunda nifuslarının yarısını kaybetti.

Bir de ihanet yaftasını Türk halklarının boynuna astılar..

Özyurdunu korumak için Rus ordusunda Almanlara karşı savaşanlar geriye döndüklerinde ev halkını evlerinde bulamadı.

Bugün bile Türk halklarını birbirine düşürmek için bazı sınır bölgelerinde daha ikinci dünya savaşında sorunlu bölgeler bırakıp tohumlarını bıraktığı sorunlu yerleri inşaa etti.

O bölgelerde yaşayan kardeşlerimizin gerçek düşmanın kim olduğunu bilmelerine rağmen hala gerçek düşmanı göremeyenler var. Bir de kendilerini Rusyanın isteklerine adamış bazı mankurtlar Rus köleleri de mevcut. Unutmayalım unutturmayalım bizi birbirimize düşüren her zaman kendilerini büyük gören sömürgeciler olmuştur.

Mayıs ayında başta Kırım Tatarları olmak üzere; Edige, Çerkesler, Kazan Tatarları bu günleri yas günü olarak anmaktadır. Sürgünde hayatını kaybeden atalarımıza Allah rahmet eylesin, gerçek düşmanı unutmamak dileğiyle.

SON İSTASYON

İstasyonlar soğuktu bir gece yarısı

Bu son tren değildi sürgün ediliyorduk

Ham ruhumuz üşümüş sırtımızda namlu

Vatana dönmek için yeminler ediyorduk

Ağlayamadan yolda vatandan ayrılıkta

Duamız dudaklarda ve hep susuyorduk

Bilmediğimiz yerler bu uzak yollarda

Namlular sırtımızda yurttan sürülüyorduk

Vatanımızdan uzak azap yolcularıydık

Bu son ayrılık diye dualar ediyorduk

İnemedik trenden ölüme gidiyorduk

Bilmediğimiz yerde soğuktan ölüyorduk

Geceler soğuktu ölüm dahada soğuk

İki yüz elli bin tatar yollarda öldük

Son istasyona geldik artık yaşayacaktık

Sırtımızda hep namlu sürgünü soluyorduk

Zalimden hiç kimse tek aman istemedi

Dualar yükseldikçe biz dik duruyorduk

Yalvarmayız zalime ettiği yetmedi

Bir ömrün sonundaferiye dönüyorduk

Şimdi soyukta güzel Atamın Toprağında

Mevsimleri bilmeden yağmurlarla ağladık

Son istasyon Kırımda son Tatarda dönecek

Bu kabuslar bitecek Acılarla uyandık

UNUTMA UNUTTURMA / Tataroğlu