YALNIZLIK ÜZERİNE
ETHEM SÖZEN
Tarih: 28.1.2019 23:49:39 / 126okunma / 0yorum
Ethem SÖZEN

Yalnız doğar insanlar ve yalnız ölürler. Cennetten yeryüzüne indirilen Âdem(as) ile Havva, rivayetlere göre yüzyıllar boyunca yalnızlığa mahkûm edildiler. Bu yalnızlık belki de kendilerini, cennette işlemiş oldukları günaha, pişmanlığa ve sorgulamaya yöneltti. Cennetten kovulmanın, Rabbisinden ayrılmanın verdiği ıstırapla, bu yalnızlık içinde ve fakat kalplerinde aşkı buldular, tövbeleri yıllarca sürdü. Yalnız ağladılar yıllarca.

Kendimi bildim bileli, oldum olası yalnızlığı hep sevmişimdir. Kimileri yalnızlıktan hiç hoşlanmaz. Ondan söz edildiği zaman adeta ürperip dona kalırlar. İnsanlar neden yalnızlıktan bu denli korkarlar k? Oysa ben yalnızlığı sihirli bir dünya gibi görüyorum. Adeta onda kendimi buluyor ve ruhen dinleniyorum. Yalnızlık çoğu insanlar için korkutucu olsa bile bazıları için aranılan bir sığınak gibidir. Günün yorgunluğu bence buralarda deforme edilir ve atılır. Hatta gelecek için bir ümit, bir mutluluk deposu gibi de görülebilir.

İnsan yalnızlıkta bulduğu hayal zenginliğini hiçbir yerde bulamaz. Onda alabildiğine geniş düşünür. Sınırsız hayal kurar. Gelecek için bu hayal ve düşüncelerinden kimseye karşı sorumluluk ve utangaçlık duymaz. Bu şekilde bir nebze de olsa günün yorucu halinden kurtulup, belki de biraz olsun mutluluğu dahi yakalayabilir. Hem sonra insan yalnız olduğu zamanlarda gerçekten yalnız mıdır? Ben buna inanmıyorum. Çünkü yalnız kalan bu insan, sürekli yanında biri varmış gibi konuşmaya devam eder. O “biri” kim olursa olsun önemli değildir. Annesi yada babası, oğlu, kızı yada arkadaşı… En önemlisi de Rabbi ile beraber olup O´nunla daha büyük bir birliktelik içinde bulunur. Zihinsel ya da kalbi bir ünsiyet hasıl olur. Bu durum onu son derece ruhi bir rahatlığa sürükler. Ve insan bu şekilde huzuru bile yakalar. İnsan için en çok arzu edilen de bu değil midir?

Evet, yalnızlık kişiler için huzurun menba-ı gibidir. Burada yalnızlık derken iki tane yalnızlığın var olduğunu unutmayalım. İkincisi insanın tamamen toplumdan dışlanarak itildiği yalnızlıktır. Böyle bir yalnızlıktan Allah´a sığınmak gerekir. Ben ise birinci yalnızlığı kast ediyorum. Hani insan için elzem olan, insanların ona ihtiyaç duydukları yalnızlıktan. Bu yalnızlık hiçbir zaman vaz geçemeyeceğimiz bir hayal deposu gibidir. Aynı zaman da gün boyu yapılan işlerin bir muhasebesi, bir murakabesi durumunu ya da fırsatını bu yalnızlık veriyor insana. Böyle bir yalnızlığın kıymeti biçilemez. Düşünebiliyor musunuz? İnsan, zaman zaman yalnız kalmasaydı hali ne olurdu?

Yalnızlık, hayatın bana göre en önemli parçasıdır. Onları bana verin, kalabalıklar size kalsın.

Ben yalnızlıklarda daha mutluyum.

Anahtar Kelimeler: YALNIZLIK, ÜZERİNE
Okuyucu Yorumları (0 yorum)
Adınız Soyadınız *
Güvenlik *
Yenile
 
Yorumunuz *
Yazarın Diğer Yazıları
YALNIZLIK ÜZERİNE (12 Şubat 2019 - Salı)
AY BULUTLARA (25 Aralık 2018 - Salı)
GEL EY NEFSİM (15 Aralık 2018 - Cumartesi)
AÇILDI GÜLÜN RENGİ (26 Kasım 2018 - Pazartesi)
DEV AYNALAR (11 Kasım 2018 - Pazar)
BİR GECENİN ARDINDAN (02 Kasım 2018 - Cuma)
Sayfa:
Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi
DOLAR
5.2964
EURO
6.0072