MERTCAN GÖNEN


İSTANBUL´U DİNLİYORUM GÖZLERİM KAPALI

Perişan edilen aziz şehir


İSTANBUL´U DİNLİYORUM GÖZLERİM KAPALI

       Orhan Veli Kanık, kıymetli şair, cumhuriyetin tanığı... Herhalde, bugün yaşasaydı, yine ´´İstanbul´u dinliyorum, gözlerim kapalı.´´ diye başlardı yazmaya. Fakat farklı devam ederdi. Mesela:


İstanbul´u dinliyorum, gözlerim kapalı.
Önce hafiften bir rüzgâr esiyor,
Sonra, bağırışlar, çığlıklar, haykırışlar...
Hengâmelere teslim bir şehir,
Eşkiyalara teslim bir medeniyet...

İstanbul´u dinliyorum gözlerim kapalı.
Yankesicilerin etrafa üşüşüşleri,
Sığınmacıların meydanlara saldırışları,
Ve canlarına kastedilen kadınların haykırışları...

İstanbul´u dinliyorum gözlerim kapalı.
Alev alev Beyoğlu,
Can pazarı Bağcılar,
Terör yuvası Zeytinburnu...

İstanbul´u dinliyorum, gözlerim kapalı.
Silah sesleri geliyor uzaklardan,
Esrar kokuları uçuyor havada,
Susmuyor korna ve siren sesleri...

İstanbul´u dinliyorum gözlerim kapalı.
Taşa çevrilmiş bir kent,
Ranta kurban edilmiş bir mazi,
Canına okunmuş tarihi doku...

Sonra, içim sızlıyor;
Hengâmelere teslim olmuş İstanbul´um.
Alev alev Beyoğlu,
Yangın yeri Esenler,
Esrarkeş dolu avlular.
Silah sesleri geliyor rıhtımdan.

**                                      **

İstanbul´u dinliyorum, gözlerim kapalı.

Çünkü cesaret edemiyorum gözlerimi açmaya...

**                                       **


Ey İstanbul´u Fatih´in! Ey medeniyetin başkenti, buram buram tarih kokan kadim şehir. Ey uğruna nice savaşlar edilen, kanlar dökülen, canlar verilen atalar şehri. Seni dinliyorum, gözlerim kapalı. Çünkü yüreğim dayanmıyor umumi ahvâlini görmeye... Perişan edilen aziz şehir...